“Yes, diese one!”

Ik sta bij een Duitse bakker in de rij als de mevrouw voor mij probeert haar bestelling kenbaar te maken aan het winkelpersoneel. Ze spreekt geen woord Duits, en dat laat ze vrij duidelijk merken.

“Ik wil graag drie broodjes met kaas en salami, maar dan zonder salami, want ze mogen geen vlees.”

Het meisje dat haar helpt kijkt haar enigszins vertwijfeld en met een lichte glimlach aan. Ze lijkt een paar woorden Nederlands te hebben verstaan, want ze loopt richting de broodjes met kaas en vlees. Ze pakt een van de broodjes met kaas en salami. De vrouw begint te sputteren:

“Niet met vlees, of eh… eh… Hoe zeg je dat in het Duits?” Een man die naast de vrouw staat schiet haar te hulp en zegt zacht ‘ohne Salami’.

Nu kijkt de vrouw vertwijfeld. “Sahne?”, vraagt ze.

De vrouw gaat verder: “Eh… Mohammed, wat wilde jij ook al weer? Een koffie? En zij ook hè?”. Van ergens achterin de zaak roept een jongeman dat dat klopt.
“Twee cappuccino en een sinaasappelsap, alsjeblieft.”
“Mit Sahne?” De winkelbediende wijst naar het apparaat waar de slagroom uit komt.
Nu kijkt de vrouw vertwijfeld. “Sahne?”, vraagt ze. Ik zeg snel dat het slagroom betekent en de vrouw haalt opgelucht adem. “Ja, graag!”

“En dan nog een van die en een van die.” De vrouw wijst vaag in de richting van een van de uitgestalde broodjes.
De winkelbediende wijst op een van de broodjes. “Nee, die andere.” De winkelbediende wijst het andere broodje aan. “Nee, díe! Yes, diese one!”

“Das war es?”, vraagt de winkelbediende hoopvol. De vrouw knikt. De winkelbediende is zichtbaar blij: “Das macht zusammen dreizehn euro fünfundneunzig.”
De vrouw zwaait met haar pinpas. De winkelbediende wijst op een vrij groot (en overigens Nederlands) bord aan de muur: “Geachte klant, pinnen NIET mogelijk”.
“Ik ga even pinnen, ben zo terug!”, roept de vrouw terwijl ze in de richting van de pinautomaat holt. En weg is ze. De broodjes kaas en het flesje sinaasappelsap staan naast de kassa en een andere winkelbediende zet net de twee cappuccino op het dienblad erbij. De winkelbediende haalt hoofdschuddend haar schouders op, zucht eens diep en begint dan maar een andere klant te helpen.

Foto: Franklin Heijnen /Flickr

Max Windau studeert Pedagogische wetenschappen aan de Radboud Universiteit en combineerde die studie tot voor kort met de Pabo. Hij schrijft graag over alles wat met leren en onderwijs te maken heeft. Max is ook te vinden op Facebook, LinkedIn en Twitter.

En verder?

Geef een reactie...